Het was me het dagje wel.

Vanmiddag weer heerlijk wezen werken. Het bleek een chaotische middag. Voor de thee ging alles van een leie dakkie, de reserveringen. Daarna begon het, wat het trouwens wel heel leuk en vooral afwisselend maakt. Tijdens de thee kreeg mijn collega een telefoontje, een mevrouw had een aanmaning gehad maar zei dat ze het boek allang geleden heeft ingeleverd. Mijn collega vroeg of ik er even naar wil kijken. De klant is van onze vestiging, het geleende boek van Zevenhuizen. Boek niet bij ons in de kast en na telefoontje Zevenhuizen ook daar niet aanwezig.
Uiteindelijk mevrouw een mailtje verstuurd met onze bevindingen (telefonisch kon ik haar niet bereiken) en dat we het boek hebben verlengd om de boete niet verder te laten oplopen. Het mailtje verzond ik zo rond 17.40 uur. En in de tussentijd, een leerkracht wil inloggen op de gegevens van de school, wat is daarvan het wachtwoord? Hij dacht 0000 en bij navraag klopt dat. Ik kijk met hem mee en bij lenersnummer begint hij met de L en daar gaat het fout, alleen de cijfers gebruiken. O wat dom vond hij dat, ach voordeel is nu vergeet u het nooit meer :-)
Een gevonden bankpasje wordt afgegeven. Alleen naam en rekeningnummer. Daar blijk ik niets aan te hebben, geen lener met die naam ?????? Bij telefoonnummer vermist kreeg ik een computer. Heb je dan weer niets aan, de bank gebeld. Zij nemen contact op met de klant en deze kwam hem enige tijd later halen. Tussendoor nog een jongentje die een dvd van Bassie en Adriaan zoekt, dat exemplaar is afgeschreven. Later kies hij anderen en kwam me bedanken (gestuurd door ma) voor het helpen. Graag gedaan en veel plezier met het kijken. Mijn streven is om volwassenen en jeugd, hoe klein dan ook, met een goed en tevreden gevoel de deur uit te laten gaan. Een mevrouw met een korte vraag die me is ontschoten maar wel tevreden! Blubber op de grond net na de inloopmat schoonmaken anders wordt het zo glibberig en vies. Net na het gevonden pasje zag een ander een handtasje op de grond helemaal alleen. Beetje rondkijken maar niemand aanwezig in die hoek. Ja dan maar de tas openen,samen met collega zodat we beide getuigen zijn dat ook alles in de tas blijft. Knip erin met rijbewijs. Echter met deze naam geen lener bekend. Weer verder zoeken sleutels, autopapieren. Wij naar parkeerplaats, auto weg. Dan maar politie bellen. Terwijl ik me weerontferm over het rabopasje, meld de mevrouw van de tas zich. Pff gelukkig aan het einde van de dag was alles weer opgelost. En kan ik gerust mijn weekend beginnen.